ناظم حکمت

به من گفت : بیا

به من گفت : بمان

به من گفت : بخند

به من گفت : بمیر

آمدم ،

ماندم ،

خندیدم ،

مُردم.

     شفیعی کدکنی(م . سرشک) ، از مجموعه " هزاره ی دوم آهوی کوهی " ،  انتشارات سخن

   برای این روزهای  ِ ایران...

سوگواران تو امروز خموش اند همه

                                     که دهان های وقاحت به خروش اند همه

گر خموشانه به سوگ  ِ تو نشستند ، رواست

                                     زان که وحشت زده ی حشر  ِ وُحوش اند همه

آه ازین قوم ریایی که درین شهر  ِ دو روی

                                      روزها شحنه و شب باده فروش اند همه

باغ را این تب روحی به کجا بُرد که باز

                                      قمریان از همه سو خانه به دوش اند همه

ای هران قطره ز آفاق  ِ هران ابر ببار!

                                      بیشه و باغ به آواز تو گوش اند همه

گرچه شد میکده ها بسته و یاران امروز

                                      مُهر بر لب زده وز نعره خموش اند همه،

به وفای تو که رندان  ِ بلاکش فردا

                                       جز به یاد  ِ تو و نام  ِِ  تو ننوشند همه

    پدر با جوانی زندگی می کند ،

   مادر با آسایش ،

   بچه های خیابانی با خانه

  و من با تو.

  راست است که می گویند

 آدم ها همیشه با نداشته هایشان زندگی می کنند.

دود از کله اش بلند میشود،

عربده میزند و

تلو تلو خوران از دور دست نگاهها خارج میشود ،

بی  آنکه رو سوی مقصدی داشته باشد،

قطار عاشق.

 عشق

مهمان خود سری ست

که می آید و ُ

هرچه کمترش محل میگذاری

بیشتر میماند...

آی خونه دار و ُ بچه دار !

زنبیلُُ وردار و ُ بیار ،

همه رقم خس و خاشاک ِ تر وِ ُ تازه ؛

آشی ،

پلویی ،

کوکویی ،

خورشی ،

خوردن ،

بردن ...

- نوش جونشون ، گوشت شه به تنشون -

ببُر و ُ ببَر ؛

همه رقم خس و خاشاک

به شرط باطوم !

.........................................................................................................

پ.ن : از این به بعد به جای واژه "سبزی" بفرمایید"خس و ُ خاشاک" که خدای ناکرده کج اندیشان فکرای بد بد نکنن.

                                                                     با تشکر - فرهنگستان زبان و ادب فارسی

 " عطر نفست ستاره ها را چیده ست                              شب با دف  ِ ماه تا سحر رقصیده ست

   همچون سحر از عطر اذان سرشاری                                   انگار لب  ِ تو را خدا بوسیده ست * "

 * رباعی  ِ ایرج زبردست که به حضرت " فریاد و بیداد " تقدیم شده است.

مرگ......!؟

چه حرفها میزنی....

قیصر امین پور ، از مجموعه " دستور زبان عشق " ، انتشارات مروارید

این روزها که می گذرد

                                  شادم.

این روزها که می گذرد

                                  شادم

                                          که می گذرد

                                                        این روزها

              شادم

                        که می گذرد...

برتولت برشت ، از مجموعه " آقای نخست وزیر " ، ترجمه ی دکتر شاهکار بینش پژوه ، انتشارات معین

سخن گوی کانون نویسندگان

در پی قیام هفدهم ژوئن

در خیابان استالین اعلامیه هایی پخش کرد .

روی اعلامیه ها نوشته شده بود :

دولت ، دیگر به ملت اعتماد ندارد .

بهتر نبود که دولت

با انحلال ملت

مردم دیگری برای خود انتخاب میکرد ؟...